AHİR ZAMAN GÜZELİNE AHİR ZAMAN ŞİİRİ
Kimse bilmiyordu sana adadığım şiirleri
Adını yeryüzü diye bildiğimi
Mehtaba kulp takıp sana getireceğimi
Haylaz bir çocukken büyüttüğüm devlerimle
Bir gün kapına geleceğimi kimse bilmiyordu
Yaşıyordum ve mutluluk diye bir şey umuyordum hayattan
Benim de haberim yoktu dünya denen hayırsızdan
Yine de farkındaydım ki ahir zamandayız
Seni bile oyuna getiren bir çağdayız
Senin düşlerine ceylanlar girer sanırdım eskiden
Gülüşünü salkım salkım asacaklar diye korkardım göğe
Ne kadar çok benziyordun sana hiç benzemeyenlere
Bütün hesaplarım yanlıştı sayende
Hep karıştırdım seni yaşamak denen türküyle
Şimdi, ne bileyim, başka bir haldeyim
O türküyü unuttuğum yerdeyim
Yine de söyleyeyim
Seni beter özlemelerdeyim
Senden sonra yoklukla tanıştım bilesin
Yıllardır kapında demiri kemiren ruhumu da çektim geriye
Bundan sonra yokluğumla girecek başın derde
Her perdeyi çekişinde aklına geleceğim
Her derdine sinsice gireceğim
Sıyırıp atmak isteyeceksin üzerinden tenini
Çok merak edeceksin yokluğa karışan gövdemi
Sökmek için yüzündeki mahpus demirlerini
Aynalara sokacaksın her gün ellerini
Unut artık sana mahkum olduğum o günleri
Bilesin ki özgürüm
Sensizliğimden belli
Gezerken sensizliğin en belalı yollarında
Aylak bir kelime gelip konacak dudaklarıma
Söylediğim her sözü boş zannede zannede
Ettiğim yeminlere bile güle güle
Benzete benzete beni süslü yılanlara
Yüzünden akıta akıta bütün zehirleri
Gözlerinde yalan alevler besleye besleye
Muhtaç ettin beni bir besmeleye
Beni sırf bu yüzden assalar kafidir
Sana bir aylak kelime bile artık çok gelir
Ben de ahir zaman insanıyım senin gibi
Güzelliğinle örtemeyeceğin karanlıklar var içimde
Koşullanmışım kederin özünde bir yerde
Hüzün memleketlerinde hükümdar olmuşum
Kölemmiş yıldızlar
Geceler cariyelerim
En çok da ekim geceleriyle gönül eğlendirmişim
Üstelik azalırken önümdeki zaman
Soysuzluklar içinde seni de yitirmişim
Yıkılıyor her gün bu gökler bilesin
Viranedir her şey zaman gelir fark edersin
Bu şiir muskan olsun yüreğini büyülesin
Geceler boyu muhteşem saraylarında sesim inlesin
Ebabiller tünesin bir ömür boyu dallarında
Sana kavuşmak için acele etsin hüzün
Ben seni unuttukça ruhun üşüsün
Yanından benim gibi bir gölge geçtiğinde
Gölgen bile senden vazgeçip peşime düşsün
